Het kalf met de 3 poten

  “Goh, wat zien de benen van mijn paard er anders uit,” dacht ik gisteren toen ik naar buiten keek. Bij nadere beschouwing bleek het geen paard maar een kalf te zijn.

De kalfjes die in het voorjaar in de wei van de buurman geboren worden, komen in het najaar, net voordat ze definitief de stal in gaan in afwachting van het voorjaar, altijd even buurten. Sandor vindt zo’n loeiend bonkje in zijn wei reuze gezellig.  Wij ook wel alleen het brengt vaak wel wat extra werk met zich mee omdat de kalfjes vanwege de dikke vacht het stroomdraad niet voelen en daar gewoon vrolijk doorheen jagen, vooral als ik ze op vriendelijke doch dringende wijze de weg terug naar de buurman probeer uit te leggen. Nee, gewoon met rust laten, dat is het verstandigst. Het gras is nu eenmaal bij de buren altijd groener, daar is niet tegenaan te vechten…

Wintertijd

Buddleja davidii bloeit nog steeds

Niet te geloven maar mijn Vlinderstruik is nog volop aan het bloeien, en dat op 26 oktober.

Ik heb de hele zomer de dode bloemetjes er regelmatig uit gehaald. Misschien dat dit ook helpt om hem langer in bloei te houden. Afgelopen week zat er nog een Gehakkelde Aurelia op maar veel vlinders zie ik niet meer.

Heksenbezem en meerstammige bomen

Gisteren heb ik 15km gelopen in Park de Hoge Veluwe.  Ik had mij voorgenomen om de ‘Roots’ route te wandelen en dat is gelukt.  Het was een natte bedoening, vooral voor Kyra die geen plu had, maar dat deerde haar niet zo, geloof ik. Onderweg zag ik een grote beuk met ‘heksenbezem’.

Het lijkt inderdaad wat op de achtergebleven bezem van een gestrande heks maar al die takjes zijn een reactie op een schimmel in de boom. De schimmel activeert de groeihormonen waardoor op een (groei)top veel nieuwe uitlopers ontstaan. Een ware takkenbos. Het schijnt dat in Nederland vooral de Berkenbomen last hebben van heksenbezems.

Volgens de routebeschrijving die ik had, zou ik een 8 stammige Eik passeren. Zie de foto hieronder.  Nou, goed dat dit beschreven stond anders zou ik gedacht hebben, ‘goh, hier staan 8 eiken vlak bij elkaar.’ Hoe zie je nu dat dit een 8-stammige Eik is? Ik weet het niet. Dus ben ik even gaan googlen. “Meerstammig is een boom die met meerdere stammen uit de grond groeit of zich net boven het maaiveld (0 - 20 cm.) in meerdere stammen vertakt, in tegenstelling tot (straat)bomen met een recht doorgaande stam.” Verder vond ik nog deze informatie: “In de natuur ontstaan meerstammige bomen door beschadiging van of vraat aan de zaailing, die zich vervolgens herstelt en meerdere stammen vormt.” Helemaal duidelijk allemaal maar hoe ik kan zien dat deze boom meerstammig is en er niet sprake is van 8 verschillende bomen die vlak naast elkaar staan, blijft nog steeds een raadsel… 

Winddelen

Gisterenavond heb ik met belangstelling het programma ‘Tegenlicht’ gekeken waarin aandacht voor de energierevolutie. Consumenten worden producenten van hun eigen energie door aanschaf van zonnepanelen of door mede-eigenaar te worden van een windmolen. Goedkoper, kleinschaliger, groener dus duurzamer en  wat vooral belangrijk is; we zijn niet meer afhankelijk van de grote energieleveranciers.

Zojuist kreeg ik de nieuwsbrief van ‘natuur & milieu’ met hierin een special over winddelen.

De Windcentrale biedt nu de mogelijkheid om mede-eigenaar te worden van een windmolen. Lees de uitgebreide informatie op de site over opwekken van je eigen groene stroom. 

Uilenkast

Afgelopen week is de Kerkuil weer op bezoek geweest. Dat herinnerde ons er aan dat de uilenkast nog steeds lag te wachten om opgehangen te worden.

Gisteren was het zover. Jos heeft de kast boven in onze oude kapschuur opgehangen. Nu hoop ik dat de uil hem gaat gebruiken als broedplek. Hopelijk horen we straks in het nieuwe jaar de baltsroep van de uilenman: “uilenman zoekt uilenvrouw voor romantisch avontuur in mooie bovenwoning.”

De kerkuil schuilt al jaren, tijdens de wintermaanden, in onze kapschuur. In 2007 zagen we de uil het eerste maal. Hij vangt in de schuur de muisjes en zit ondertussen  lekker droog. Vorig jaar verdween hij omdat er ook jonge katten in de kapschuur huisden. Gelukkig is hij (of zij) weer terug en hopelijk komen er volgend jaar jonge uilen. Dat zou echt fantastisch zijn…

Ander voorkomen

De opmerkzame lezer kan het niet ontgaan zijn; ‘Boerderijvogel’ heeft zich verkleed in verband met het nieuwe jaargetijde. Dit is tijdelijk, als de winter begint gaat de winterjas weer aan.

Herfst

Omdat de herfst zojuist officieel begonnen is (volgens het KNMI om 16.49 uur op 22 september 2012) dacht ik wat leuke herfstfoto’s te gaan schieten. Een paddenstoel of zo. Het werd iets anders namelijk een fotosessie van twee in het bos uitgezette (vermoed ik) krielkipjes én overvliegende Dakota’s waaruit dappere en vooral onbevreesde veteranen sprongen. (Airborneherdenking Ginkelse Heide Ede) Het kan vreemd lopen dat blijkt wel weer…

In park de Hoge Veluwe wilde ik het Eekhoorntjesbrood op de foto zetten dat ik eerder deze week gezien had. Het was weg, er waren alleen nog sporen van wroetende neuzen van zwijnen. Ik zag wel een ree dat midden in het veld stond en mij ongegeneerd aanstaarde.

Vervolgens reed ik verder richting het zuiden waar ik boven de grote zandverstuiving veel vliegverkeer zag. Och ja, natuurlijk, Airborne herdenking op de Ginkelse heide. Leuk om dit eens vanuit het park te zien. De afstand wat groter maar wel lekker rustig. (aanklikken is vergroten) De af en aan vliegende Dakota’s. Uit het vliegtuig op de achtergrond komen zo de parachutisten.

De kleine stipjes in de verte zijn de gesprongen veteranen.

Voor wie wat foto’s van de jaarlijkse Airborn herdenking van dichtbij wil zien kan op deze link klikken. Een ander jaar en een andere fotograaf, namelijk Jos.

Toen ik op de terugweg nog even het Wekeromse Zand aandeed stuitte ik op twee montere krielkipjes die zich tegoed deden aan de planten en mestkevers. Ze waren met z’n tweeën en zagen er, behalve rui en bijbehorende jeuk, goed uit. Misschien waren ze wel uitgezet want al dat gepluk en gekrab kan, voor de diervriendelijkste eigenaar op de zenuwen gaan werken.

Samen op pad

Heerlijk zo’n mestkevertje

Jeuk is niet leuk!

Tijd voor een tukje

De ene hen had gele pootjes

de andere grijze

De fotosessie werd even ruw verstoord door een laag overvliegende Dakota

nog een laatste kiek voor het familiealbum

De paddenstoelen komen de volgende keer wel!

Kukel en Tok update

Belevenissen van de afgelopen zomer

2012 blijft een jaar vol rampspoed. De broers waren in het voorjaar nauwelijks bekomen van het dodelijke ongeval van een van de New Hampshire hennen toen de volgende hen getroffen werd door een fatale aandoening waarbij ook zij, weliswaar geholpen door een veterinair, het leven liet. “Tjonge, jonge”, dacht Kukel in een sombere overpeinzing, “het jaar is net voor de helft voorbij, de toom aanzienlijk uitgedund en het moreel onder mijn volgelingen is flink gedaald.” Maar Kukel zou Kukel niet zijn als hij niet spoedig herstelde. Met een koele blik monsterde hij zijn volgelingen en besloot er het beste van te maken. En dat lukte ook! Momenteel wordt er weer flink maar vooral ook vrolijk gescharreld. Regelmatig klink het gekakel van een van de hennen: “joehoe, ik heb een eitje gescoord, waar zijn jullie nou?” De eieren vind ik dan tussen het hooi in de paardenstal of in het kippenhok. Tok heeft zich weer neergelegd bij zijn ondergeschikte rol. Zijn voorjaars-agressie is grotendeels verdwenen want het fokseizoen is voorbij. De kippen doen zich tegoed aan onze rijpe appels en frambozen en de rust in de toom is gelukkig wedergekeerd! 

Atalanta’s

De laatste week van augustus zijn er op de Veluwe veel naar het zuiden trekkende Atalanta’s gesignaleerd.

In de Valouwe heb ik vandaag deze foto gemaakt. Het gelaat van het insect is scherp. Hij kijkt wat loensend in de lens en de roltong is duidelijk te zien.

De roltong wordt ook Proboscis genoemd en dat betekent letterlijk ‘verlengde neus’. Bij vlinders is het niet de neus die verlengd wordt maar de monddelen.