beeldende kunst fietsroute vanuit Ede

De gemeente Ede heeft een fietskunstroute uitgezet vanaf station Ede-Wageningen tot Otterlo en weer terug. De route die door bos, heide en zandverstuivingen voert, is ongeveer 30 km lang en passeert 12 stenen kunstwerken.

Op een wandeling door het Otterlose buurtbos richting de Mossel stuitten wij op een steenformatie. Mooie gepolijste ronde granieten stenen, niet te tillen en best wel apart als je ze voor het eerst, tussen de bomen, ziet liggen. De stenen zijn gemaakt door kunstenaar Adri Verhoeven en zullen één jaar op de route blijven liggen.

Bijgaand meer informatie in de flyer, fietsroute langs kunst

Hoog knuffelgehalte

Dit schatje loopt nog niet zó lang mee op onze aarde. Toen ik hem achter ‘auto Theunissen’ aan de Apeldoornseweg in de wei zag liggen, dacht ik eerst, vanwege de afstand, dat het een klein beertje  was. Maar een  beertje in een wei in Wekerom met twee kolossale Hooglanders er omheen, dat leek mij toch wat ver gezocht. Ik parkeerde de auto en liep wat dichterbij voor nadere beschouwing.

Aha, als ik het niet dacht…., een Hooglanderkalf.  

Vlakbij twee overbezorgde ouders die mij en Kyra goed in de gaten hielden. Wow, dacht ik nog, die zijn goed bezig. Daar kan menig ouder een voorbeeld aan nemen.

De kleine had er echt zin in. Hij maakte nog een klein vreugdedansje en legde zich toen snel weer te ruste. Té veel inspanning maakt slaperig, zeker op deze jeugdige leeftijd.

Park de Hoge Veluwe wordt vandaag 75 jaar

Vandaag viert het park haar 75 jarig bestaan. Beatrix komt ook en zal het jubileumboek in ontvangst nemen.

Alleen dit weekend is het graf van de oprichters, het echtpaar Kröller Müller ter bezichtiging opengesteld voor geïnteresseerden.

Ik heb mezelf ook maar uitgenodigd en probeer vandaag nog tijd te vinden om even het park in te wippen. Wie weet zie ik Hare Majesteit! Wij zijn oude bekenden; afgelopen jaar gaf zij mij een lift op de Posbank.

Toevallige ontmoeting

Er zijn zo van die toevallige ontmoetingen waar je als hobbyfotograaf alleen maar van kunt dromen. Vandaag echter was het moment daar. Opeens zag ik hem terwijl hij op zijn gemak rondstruinde op zoek naar wat lekkers. Ik probeerde zo onopvallend mogelijk te volgen maar hij had zowel mij als Kyra al lang gezien.   Schuw was hij trouwens bepaald niet; uiteindelijk kon ik hem tot zo’n 10 m benaderen terwijl hij gewoon bleef liggen.  

Kyra baalde ondertussen stevig, zij moest blijven waar ze was en dat deed ze ook. Maar als blikken konden doden…

code rood op de Veluwe

Het is extreem droog op de Veluwe en daarom geldt  sinds gisteren code rood in verband met brandgevaar. In gebied Hoog Soeren brak dinsdag al een grote brand uit dus fakkels, vuurwerk en vuurtje stoken bij een vuur korf zijn nu verboden. Het weggooien van brandende sigaretten is helemaal uit den boze.

Paddenstoelenatlas

Met ingang van deze week is er een nieuw hulpmiddel voor de determinatie van paddenstoelen. Zaterdag 10 april is de aftrap voor de verspreidingsatlas maar je kan er nu al een kijkje nemen. Leuk voor fotografen,  goed gelukte foto’s van paddenstoelen mogen geplaatst worden, en nog leuker, eindelijk een betrouwbare hulp bij de determinatie van bijvoorbeeld de witte paddenstoel met rode stippen.

er vliegen gelukkig weer insecten…

de Boomklever is druk met het prepareren van zijn nest,

 

en voor de hobby fotografen onder ons breekt een leuke tijd aan!

Bijenstichting officieel van start

Met ingang van vandaag, eerste Paasdag, is de Bijenstichting officieel van start gegaan.  Er is een nieuwe website  online en het Vara-programma ‘Vroege Vogels’ besteedt vanochtend aandacht aan de oprichting. 

De Bijenstichting zoekt nog vrijwilligers, sponsors en donateurs.

wegrottend wild zwijn

Het kan gebeuren dat ik tijdens een boswandeling opeens stuit op het kadaver van het een of andere dier. Zo ook afgelopen week toen ik mij helemaal wezenloos schrok bij de onverwachte aanblik van een dood zwijn, dat opeens in mijn blikveld was verschenen. Dát het zwijn dood was bleek bij nadere inspectie.  Ik had Kyra op veilige afstand afgelegd en naderde het zwijn met de grootste voorzichtigheid. Het zou maar opspringen en besluiten tot de aanval! Al snel zag ik de schade aan zijn neus en kaken waardoor ik begreep dat van ‘opspringen’ laat staan ‘aanval’ echt geen sprake meer zou zijn. Hij leek wel gescalpeerd. De huid was afgestroopt en zijn bovenkaak gebroken. Bepaald geen fraai gezicht. Het dier was ook aangeschoten.  Wat zich allemaal had afgespeeld weet ik niet. De aaseters in het bos waren al druk bezig met het opruimen. Dood doet leven tenslotte.

de padden zijn wakker

De meeste wel althans. Het gaat hard nu, omdat de temperatuur oploopt. Zodra ze wakker zijn hebben de padden maar één doel voor ogen. Voortplanten. Hiervoor is een partner nodig en die is meestal snel gevonden. Een padje neemt het niet zo nauw. Tijdens het paringsritueel klemt het kleine ventje zich stevig vast aan het  grote vrouwtje. Met zijn speciaal hiertoe uitgeruste stevige pootjes - met paringskussentjes voor meer grip tijdens de daad - klampt hij zich vast aan haar, tot zij haar eitjes in het water afzet. Dit kan soms wel enkele dagen duren. Gelukkig wordt het mannetje niet gehinderd door enige vorm van gêne. Hij bevindt zich in trance en geniet van de rit. Na afzetting van de eitjes worden deze bevrucht met het sperma van het ventje. Er is geen sprake van penetratie, de bevruchting vindt uitwendig plaats.

Het kan er nogal ruig aan toe gaan. De mannen hebben een enorme paringsdrang. Niet zelden vergissen zij zich in het te beklimmen object of vallen er doden tijdens een fatale omhelzing. Groepsseks is heel normaal, regelmatig zie ik grote kluwen padden, ook hierbij vallen nogal eens slachtoffers.

Ieder jaar ben ik weer helemaal blij als ik mijn eerste padje zie. De lente is dan toch echt begonnen.