ochtendgloren op de boerderij

Het mooiste gedeelte van de dag is voor mij de vroege ochtend. Eerst een lekkere bak koffie en dan naar buiten om de paarden te voeren. Als ik de staldeur open dan staat Sandor al op me te wachten. Zijn fluweelzachte neus steekt hij onder de balk door om mij te begroeten. Eerst krijgen ze hooi zodat de stofwisseling op gang komt. Ondertussen mest ik vast uit en dan gaat het voer in de bakken. Brok, kruidenmuesli, een appel of wat penen en een scheutje zonnebloemolie. Het smaakt altijd. Smaakt het niet en wil een van de paarden niet eten dan kan ik er bijna wel zeker van zijn dat er iets aan de hand is. Buikpijn, kiespijn of gewoon niet lekker. In de gaten houden!
Toen ik vanmorgen terug liep naar de achterdeur keek ik naar links en zag een prachtige lucht. Camera gepakt en bijgaand het resultaat.

olieverf schilderij van Italiaanse schilder

La madre
Originally uploaded by Pictor47

schilderij van Italiaanse schilder

Preghiera
Originally uploaded by Pictor47

schilderij

Estate
Originally uploaded by Pictor47

Arthur Japin: De Overgave 2007

Deze net verschenen (sept. 2007) prettig leesbare historische roman van Arthur Japin speelt in de 19e eeuw in Texas. Pioniersfamilie Parker vestigt zich na een lange reis in Texas midden in het gebied van de gewelddadige Comanche indianen. Je ziet ze gaan, een grote familie met aan het hoofd Granny Parker zittend op de bok van een huifkar met lange rok en een sigaar in de mond. Tot nu toe is het een prettig leesbaar verhaal, misschien iets slaapwekkend maar verder best aardig. Maar dan, op een goede dag wordt de familie aangevallen door de Comanches. Gelijk zat ik rechtop in de stoel want Japin beschrijft de verschrikkingen en de slachting op een dusdanige wijze dat ik meende zelf te moeten vluchten. Ik heb het boek maar even weggelegd om bij te komen. Granny verliest 10 familieleden; kinderen, kleinkinderen en haar man. Zijzelf wordt meerdere malen verkracht en met een speer aan de aarde gespietst. Maar zij overleeft en weet zichzelf door pure wilskracht (zoals alleen een vrouw die kan hebben) los te maken van de aarde. De rest van haar leven probeert Granny haar ontvoerde dochter en kleinkinderen terug te vinden. Zij wil haar familie en het verstoorde levensgeluk wreken. Maar het loopt anders. Aan het eind van het boek krijgt zij bezoek van het opperhoofd van de Comanches. Hij staat op het punt zichzelf over te geven aan de blanken die hem een reservaat beloofd hebben voor zijn overgebleven stamleden. Wat blijkt? Het opperhoofd is de zoon van de ontvoerde kleindochter Cynthia Ann. Na enkele dagen samen wil Granny geen wraak meer. Nee, oma vergeeft de indiaan... Een verhaal over rouw, verdriet, verwerking en verder moeten. Over boosheid, liefde en uiteindelijk vergeving. Een beetje zoet misschien maar verder toch heel aardig om te lezen.

Loobos bij Kootwijk

Staatsbosbeheer waarschuwt bezoekers van het Loobos bij Kootwijk voor adders. Huh...maar die slapen nu toch? Of is het nog wat vroeg voor de winterslaap? De adder is volgens mij de enige giftige slang in Nederland. Hij wordt niet zo groot, hooguit 1 meter en komt in veel kleuren voor. Onze wandeling werd er niet minder plezierig door, integendeel. Het was wel wat somber herfstweer maar droog en ik heb toch maar weer wat foto's gemaakt.

eeuwige jachtvelden

Dan tref ik eens een houtsnip en dan heeft hij net de tijdelijke jachtvelden verruild voor de eeuwige jachtvelden. Erg jammer. Ik heb hem even omgedraaid en toen bleek dat de rigor mortis nog niet begonnen was. Even vermoedde ik dat hij aangeschoten was en gelijk gingen mijn gedachten naar de jagers en de drukjacht. Toen schoot mij te binnen dat de rechtbank van Amsterdam de toestemming voor de drukjacht voorlopig geschorst heeft in afwachting van de definitieve rechtelijke uitspraak over deze vorm van jacht. Faunabeheer is namelijk naar de rechter gestapt.
Neen, wat er met deze vogel gebeurd is weet ik niet maar de jagers hebben geen schuld.

Vito

Inmiddels is er een jaar voorbij gegaan. Op 17 november 2006 moesten wij opeens afscheid nemen van onze Tsjechoslowaakse wolfhond Vito.
We missen hem; hij is veel in onze gedachten...

Hobbyschrijvers bloggen

Nederland telt ongeveer 800.000 weblogs. De helft hiervan wordt geschreven door hobbyschrijvers die een blog bijhouden. Een blog schrijven is makkelijker dan een manuscript naar een uitgever sturen. Een blog bijhouden hoeft niets te kosten en je weet dat je publiek hebt en dit is leuk. Gratis ruimte vind je bij het Nederlandse weblog.nl en het Amerikaanse Blogger.com. Helaas zijn er veel 'verweesde' weblogs in weblogland. Het maken van een weblog is zo gedaan alleen het bijhouden vraagt om iets meer discipline en inzet. Zo wordt het aantal verwaarloosde blogs waar geen woord meer aan toegevoegd wordt met de dag groter. Deze 'wezen' zwerven doelloos op het internet, smachtend naar aandacht of wachtend op verlossing...

alles nog duurder...

Nu we langzaam maar zeker op weg zijn naar het jaar 2008 komen de instanties waar we allemaal mee te maken hebben met de nieuwe, uiteraard verhoogde, prijzen. Door de hoge olieprijs zal het vliegen bijvoorbeeld duurder worden. Nu, dit doen we niet zo vaak dus hier is (voor ons) mee te leven. De energierekening gaat om dezelfde reden ook fors omhoog. Gisterenavond hadden wij bezoek van de vorige bewoonster van onze boerderij. Zij woont in Frankrijk en kon niet geloven wat wij maandelijks aan energiekosten moeten ophoesten. Zij betaalt in Frankrijk, terwijl zij niet alleen een huis maar ook een gite en nog andere grote bijgebouwen heeft, een schijntje (het bedrag schommelt zo om de 100 euro)in vergelijking met wat wij in Nederland betalen. Toch in het verkeerde land, dachten wij nog. Ook de ziektekostenpremie gaat per 2008 fors stijgen. Bovendien komt er weer een verplicht eigen risico van 150,-- euro. Het mag ook meer zijn als je daar behoefte aan hebt. Ik heb zojuist eens een vergelijking gedaan op de verzekeringssite. Hier kun je intypen wat je voor dekking wilt en dan verschijnen alle zorgverzekeraars onder elkaar met de bijbehorende prijzen voor dit product. De supermarktprijzen zijn al omhoog gegaan en het plafond is ook hier nog niet bereikt. Het is niet meer leuk. Ondertussen lees ik wel dat de grote bedrijven hun winsten aan het bijstellen zijn. Naar boven wel te verstaan.