Henning Mankell, Comédia Infantil 1995

Géén Thriller maar het verhaal van de 10 jarige straatjongen Nelio. Het speelt zich af in Mozambique en begint met een aangrijpende vertelling over de aanval van rebellen op het dorp waar Nelio woont. Nelio is op dat moment 5 jaar oud en ziet hoe zijn zusje van net een week oud, door de rebellenleider in een vijzel wordt gegooid en met een stamper wordt geplet. "Ik herinner me heel weinig van wat er toen volgde. Mijn moeder, die flauwgevallen was, werd door de bandieten half meegedragen, half meegesleept. Mijn lichaam, ik was nog altijd naakt, werd opengereten door de scherpe doornen van het struikgewas dat we passeerden op onze weg naar een ons onbekende bestemming. We liepen als geestverschijningen door een landschap dat niet langer leefde; de mensen waren dood, de bandieten waren dood en we ademden een lucht in die ook dood was. Er was geen leven meer, dat had opgehouden te bestaan toen mijn zusje ophield met schreeuwen." Nelio wordt gedwongen ingelijfd. Hij krijgt een geweer van de rebellenleider en moet een leeftijdsgenootje doorschieten. Nelio richt maar voordat hij afdrukt draait hij het geweer in de richting van de leider en schiet. Dan rent hij hard weg en weet te ontkomen. In een stad aangekomen leeft Nelio het leven van een straatkind. Overleven is zijn dagelijkse taak. Hij ontwikkelt zich tot een bijzonder iemand die later leider wordt van een groep straatkinderen. Nelio wordt uiteindelijk doodgeschoten en door een bakker 9 dagen verzorgd. Dan sterft hij. In deze 9 dagen vertelt hij zijn levenshaal aan de bakker. Nelio sterft op 10 jarige leeftijd met het inzicht van een oude wijze man. Dit boek is verfilmd. Een aangrijpend boek om te lezen. Burgeroorlogen, rebellenlegers, kindsoldaten, straatkinderen, armoede en vooral géén kansen voor de kinderen voor wie wreedheid dagelijkse kost is.

Zwart en wit

Tussen Otterlo en Harskamp ligt een leuk watertje waar de honden uit de omgeving graag een bad nemen. Zo ook vandaag toen Kyra in het water gezelschap kreeg van een 4 maanden oude pup waarmee zij heerlijk kon rennen en spelen.

Ze zijn er weer...

De boerenzwaluwen zijn er weer. Op de foto hierboven zit er een op de balk in de paddock van Sandor. Dit pientere vogeltje wachtte geduldig tot ik uit de deuropening verdwenen was. Toen ik de stal in ging vloog hij ook de stal in en bracht de haren van Sandor naar zijn nestje. (als je de foto aanklikt zie je duidelijk het haar in zijn snaveltje) Momenteel zijn er twee nestjes in de stal. De zwaluwen vliegen af en aan en poepen alles onder.

De ooievaars in Gorssel

fotograaf: Jos Bakker Zondagmiddag zijn wij naar Gorssel geweest. Na een lange wandeling door het prachtige landschap kwamen wij bij de ooievaars. Dit was tevens het doel van onze trip want wij wilden deze imposante vogels fotograferen. In 1981 begon de vogelbescherming hier een opvang voor ooievaars. Dit om de sinds 1940 afnemende ooievaarspopulatie weer op peil te krijgen. Voor uitgebreidere informatie over dit geslaagde project kun je bovenstaande link aanklikken.

nog meer foto's Portugal

foto's Portugal

Opvallend waren de kleurige, fleurige bloemen overal. Het voorjaar begint in Zuid Portugal vaak al in februari. Een heleboel bloemen waren al weer uitgebloeid liet ik me vertellen. Niets van te merken. Verder valt de rode aarde (vulkaanachtig gebied) op en de enorme hoeveelheid stenen overal.

Morgen ga ik naar Portugal

Morgen vlieg ik naar Faro. Als je op de titel klikt kun je zien waar ik precies naar toe ga. Tot na de vakantie.

Een klein hengstje

Overal zie ik pasgeboren dieren. Dit kleine manneke zag ik vanmiddag in een wei in Kootwijkerbroek. Wat een schatje! Ik ben even gestopt en heb moeder en kind digitaal vastgelegd.

Hondentraining op zondag

Gisterenmorgen bij de wekelijkse hondentraining heb ik wat foto's gemaakt. Het was gelukkig niet meer zo warm dus de honden hadden er meer zin in. Vandaag moesten de honden leren kruipen. Dit kan altijd van pas komen als ze in tijden van crises of oorlog ingezet worden. Tara de Hollandse herder deed het best goed, dit is te zien op de foto. (kijk even voorbij de billen van Sonja) Kyra daarentegen kwam telkens omhoog met haar kontje en op aanraden van de trainer wierp ik mijn rechterbeen over haar heen. Zo kon zij niet omhoog komen. Aan haar blik te zien is het nog niet helemaal duidelijk wat de bedoeling is, maar ze krijgt de tijd.
De kunstjes werden vandaag afgewisseld met wat gehoorzaamheid. Na het trainingsuurtje maak ik altijd een wandeling met het baasje van Donna. Dan is het echt feest want Kyra en Donna mogen dan lekker rennen en spelen wat op het trainingsveld verboden is.