Herfst

Omdat de herfst zojuist officieel begonnen is (volgens het KNMI om 16.49 uur op 22 september 2012) dacht ik wat leuke herfstfoto’s te gaan schieten. Een paddenstoel of zo. Het werd iets anders namelijk een fotosessie van twee in het bos uitgezette (vermoed ik) krielkipjes én overvliegende Dakota’s waaruit dappere en vooral onbevreesde veteranen sprongen. (Airborneherdenking Ginkelse Heide Ede) Het kan vreemd lopen dat blijkt wel weer…

In park de Hoge Veluwe wilde ik het Eekhoorntjesbrood op de foto zetten dat ik eerder deze week gezien had. Het was weg, er waren alleen nog sporen van wroetende neuzen van zwijnen. Ik zag wel een ree dat midden in het veld stond en mij ongegeneerd aanstaarde.

Vervolgens reed ik verder richting het zuiden waar ik boven de grote zandverstuiving veel vliegverkeer zag. Och ja, natuurlijk, Airborne herdenking op de Ginkelse heide. Leuk om dit eens vanuit het park te zien. De afstand wat groter maar wel lekker rustig. (aanklikken is vergroten) De af en aan vliegende Dakota’s. Uit het vliegtuig op de achtergrond komen zo de parachutisten.

De kleine stipjes in de verte zijn de gesprongen veteranen.

Voor wie wat foto’s van de jaarlijkse Airborn herdenking van dichtbij wil zien kan op deze link klikken. Een ander jaar en een andere fotograaf, namelijk Jos.

Toen ik op de terugweg nog even het Wekeromse Zand aandeed stuitte ik op twee montere krielkipjes die zich tegoed deden aan de planten en mestkevers. Ze waren met z’n tweeën en zagen er, behalve rui en bijbehorende jeuk, goed uit. Misschien waren ze wel uitgezet want al dat gepluk en gekrab kan, voor de diervriendelijkste eigenaar op de zenuwen gaan werken.

Samen op pad

Heerlijk zo’n mestkevertje

Jeuk is niet leuk!

Tijd voor een tukje

De ene hen had gele pootjes

de andere grijze

De fotosessie werd even ruw verstoord door een laag overvliegende Dakota

nog een laatste kiek voor het familiealbum

De paddenstoelen komen de volgende keer wel!

Kukel en Tok update

Belevenissen van de afgelopen zomer

2012 blijft een jaar vol rampspoed. De broers waren in het voorjaar nauwelijks bekomen van het dodelijke ongeval van een van de New Hampshire hennen toen de volgende hen getroffen werd door een fatale aandoening waarbij ook zij, weliswaar geholpen door een veterinair, het leven liet. “Tjonge, jonge”, dacht Kukel in een sombere overpeinzing, “het jaar is net voor de helft voorbij, de toom aanzienlijk uitgedund en het moreel onder mijn volgelingen is flink gedaald.” Maar Kukel zou Kukel niet zijn als hij niet spoedig herstelde. Met een koele blik monsterde hij zijn volgelingen en besloot er het beste van te maken. En dat lukte ook! Momenteel wordt er weer flink maar vooral ook vrolijk gescharreld. Regelmatig klink het gekakel van een van de hennen: “joehoe, ik heb een eitje gescoord, waar zijn jullie nou?” De eieren vind ik dan tussen het hooi in de paardenstal of in het kippenhok. Tok heeft zich weer neergelegd bij zijn ondergeschikte rol. Zijn voorjaars-agressie is grotendeels verdwenen want het fokseizoen is voorbij. De kippen doen zich tegoed aan onze rijpe appels en frambozen en de rust in de toom is gelukkig wedergekeerd! 

Atalanta’s

De laatste week van augustus zijn er op de Veluwe veel naar het zuiden trekkende Atalanta’s gesignaleerd.

In de Valouwe heb ik vandaag deze foto gemaakt. Het gelaat van het insect is scherp. Hij kijkt wat loensend in de lens en de roltong is duidelijk te zien.

De roltong wordt ook Proboscis genoemd en dat betekent letterlijk ‘verlengde neus’. Bij vlinders is het niet de neus die verlengd wordt maar de monddelen.

Jaar van de bij

Vanmiddag zijn we in Wageningen bij het Arboretum geweest waar, in het kader van het jaar van de bij, een zoemvolle dag georganiseerd werd over alles wat met bijen te maken heeft. Er waren veel stands van de leden van de Nederlandse bijenvereniging waar naast heerlijke potjes honing ook kennis te verkrijgen was over het leven van de bijtjes. Deze bij wordt ‘pootverzamelaar’ genoemd omdat ze het stuifmeel aan de haren van de achterpoten verzamelt om vervolgens hiermee naar het nestholletje te vliegen. Hier gaat er dan wat nectar doorheen en als laatste legt ze er een eitje bij. Het holletje wordt afgesloten waarna er zich een larve ontwikkelt. De larve eet lekker van het stuifmeel, wordt groter en verandert in een pop. Het jaar daarop, als de bloemetjes weer bloeien vreet het volwassen exemplaar zich een uitgang naar buiten en moet zich zonder ouders zien te redden. Moeder is al lang dood maar gelukkig komt de nieuwe generatie volleerd op de wereld!

Dit is een bijenhotel voor wilde solitaire bijen. Het gaat niet goed met de wilde bijen en een leuk hotelletje in eigen tuin biedt ze nestgelegeheid wat de soort ten goede komt. Ze zijn te koop maar ook makkelijk te maken. Zie hier

Boerenzwaluwen op het punt van uitvliegen

Deze jonge vogels kijken ‘s ochtends altijd toe als ik de stal van Sandor aan het uitmesten ben. Erg leuk gezelschap, dat moet gezegd worden. Dit is één van de laatste nestjes in onze stal en de juvenielen gaan binnenkort uitvliegen. Pa en ma bedrijven nu topsport. Ik heb gelezen dat net voor het uitvliegen zo’n 600 maaltijden per dag worden ‘ingevlogen’. Elke voerbeurt bevat 10 tot 15 insecten.

Ook dit jaar hebben wij weinig meegekregen van de problemen van de Boerenzwaluw. Er zijn volop zwaluwen en volop broedsels geweest. De aanwezigheid van deze druktemakers is altijd heel gezellig.

Op 12 september gaan we stemmen

en natuurlijk denken we dan ook aan de dieren…

Voor hulp zie de dierenstemwijzer

Labiale palp

van de Kleine Vos

Deze foto plaats ik omdat duidelijk het opgerichte en harige uitstulpsel te zien is waar de roltong van de vlinder uit lijkt te komen.

Ik vroeg mij af welk doel dit dient.

Op waarneming.nl werd mij verteld dat dit de labiale palp is. Het heeft een ‘tastzintuigelijke’ functie hoewel sommige insecten het ook gebruiken om voedsel in de kaken te manoeuvreren.

Tettigonia viridissima

In gewoon Nederlands: de grote groene Sabelsprinkhaan

Deze mooie dame (met legboor voor het leggen van de eitjes) trof ik aan in de Valouwe tussen de vele wilde bloemen en planten waar ze op zoek was naar een lekker insect of wat groenvoer. Ze kan, zoals de naam doet vermoeden, springen maar ook erg goed vliegen en het laatste demonstreerde ze toen ze mij en mijn camera even spuugzat was. Het is een veelvoorkomend schepseltje dat prachtig is om te zien!

Even een blik op haar onderkant:

Even rechtzetten: geen kop maar bekken

Een oplettend familielid met veel kennis van de natuur, wees mij op het feit dat het skelet in het vorige stukje geen kop is maar het bekken. Nou, bedankt Ton, ik neem het gelijk van je aan en gelukkig ben ik nog steeds niet te oud om te leren.

skelet in bloeiende heide

Het is weer augustus en in deze maand bloeit de heide prachtig paars. Soms (heel soms) vind ik dan ook nog een mooi skelet in de bloeiende heide. Vanavond was zo’n moment.

Ik ben niet helemaal zeker van welk dier deze kop is. Ik vermoed een hert maar misschien zit ik er naast.